Մինչև վաղ սովետի տարիները տների պատերից մեկում անպատճառ խորշ են թողել:
Խորշն արվում էր արևելյան պատին, որպեսզի դիմացը կանգնողը նայի արևելք։
Այդ փոքր խորշը պտի լիներ էնպես, որ մանկահասակ երեխան չհասնի, բայց և շատ բարձր չլինի։
Խորշում դրված էին մոմակալ ու Սուրբ գրքեր։
Տան Աստվածաշունչը պարտադիր։
Հնում ընդունված է եղել, որ սուրբ գրքերը շորով փաթաթված լինեն:
Փաթաթանն ասեղնագործված էր։
Դեռ մինչև ուշ Սովետ տների պատերին նրբատախտակից տուփեր կային, որոնք նույն դիրքը ունեին։
Մարդիկ շաբաթ կիրակի մոմ էին վառում, իսկ կիրակնամուտին շատերը խունկ են ծխեցրել իրենց տներում։
Խորշը կամ սրբի անկյունը տան մեջտեղն էին անում ու ննջասենյակից հեռու։
Փա՜ռք տվեք Աստծուն ամեն օր:
Արթուր ԳԵՎՈՐԳՅԱՆ