Նրա մեջ կա բանական հոգի, որ սուրբ է, միածին, բազմաբաշխ, նուրբ, դյուրաշարժ, պարզ, անարատ, հայտնի, անվրեպ, բարեսեր, արագ, անարգել, բարերար, մարդասեր, հաստատուն, զգուշավոր, անհոգ, ամենազոր, ամենահայաց և կարող՝ թափանցելու մտավոր, մաքուր և նրբին բոլոր բաների մեջ։ Արդարև, իմաստությունն ավելի շարժուն է բոլոր շարժումներից և իր հստակության պատճառով թափանցում և անցնում է ամեն ինչից ներս։ Նա Աստծու զորության ճաճանչն է, Ամենակալի ճշմարիտ փառքի ծագումը, և դրա համար էլ ոչ մի պիղծ բան չի խառնվում նրան։
Իմաստություն Սողոմոնի 7. 22-25