Քաղաքական կյանքը ինքնամփոփվում է: Հանրաքվեն չդարձավ մեկնակետ քաղաքական դաշտի փոփոխությունների համար: Քաղաքական ուժերը հանրաքվեից առաջ ու հետո մնացին նույն դիրքերում:
Արցախի ճակատային գծերում Ադրբեջանի վերսկսած ռազմական սադրանքների ֆոնին Թուրքիան ծանր կացության մեջ է ընկել, որովհետև քրդերի դեմ պատերազմ է մղում թե՛ իր սահմանների ներսում, թե՛ Հյուսիսային Իրաքում։
Թուրքիայի հետ կոնֆլիկտում Իրաքը ստացավ նոր ու հզոր բարեկամ՝ Ռուսաստանը: Ռուսաստանի կառավարությունը Թուրքիայից պահանջում է անհապաղ հեռացնել իր զինվորներին Իրաքի տարածքից և սպառնում է գործը ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդ հասցնել:
Միակը, որ այսօր ՕՊԵԿ-ն ի վիճակի է անել՝ որոշումներ ընդունելը հաջորդ սամմիթին հետաձգելն է, որը նախատեսված է հունիսին՝ Il Foglio-ում գրում է Գաբրիելա Մոչիան:
Ռուսական սև անեկդոտ կա՝ խփված ռմբակոծիչի անձնակազմի բանակցությունների մասին թուրքական ՀՕՊ-ի հետ, գրում է Frankfurter Allgemeine-ի սյունակագիր Կերստին Հոլմը. «Մենք կարո՞ղ ենք այստեղ մի քիչ թռչել ու ռումբեր նետել»,-հարցնում են ռուսները: Թուրքերն ասում են՝ ոչ:
Ասում էի, չէ՞, պաշտոնական քաղաքական կյանքը Հայաստանում ավարտվեց հանրաքվեի քվեարկության ավարտի հետ, մնացածը տեխնիկական գործընթացներ են: Ի՞նչ ունենք հանրաքվեից հետո: Պետություն, որ կառավարման մոդել է փոխում:
Լինում են պատմության շրջադարձային պահեր, երբ տակտիկական լուծումները իրենց հետևանքների հզորությամբ դառնում են ստրատեգիական լուծումների համարժեքներ։
Բայց դա չի բացառում, որ նման հզոր տակտիկական լուծումները ստրատեգիական իմաստով, վերջին հաշվով, սխալ դուրս գան։
Նման հարց է Թուրքիայի BRICS-ին անդամակցելու հարցը, որը Ռուսաստանում ոգևորությամբ ընդունվեց...