Ձեզ խաբում են արդեն երկար տարիներ, իսկ 2018-ի ապրիլից՝ է՛լ ավելի ուժգին, խաբում են՝ ասելով, որ դուք անզոր եք, անողնաշար ու խեղճ, ձեր տեղը կամ Արևմուտքը պետք է որոշի, կամ՝ Հյուսիսը, անգամ՝ թուրքը։
Երեկ արաբատ֊չավուշողլի հանդիպումն ընդամենը բլեֆ էր, հերթական անգամ հայկական դիվանագիտության ստրկամտության, արաբատական թիմի ստորացման պրոցեսն էր, իսկ սահմանը չի բացվելու, առավել ևս՝ քպականների պատկերացրած ձևով:
Սպիտակի ահավոր երկրաշարժից հետևություններ չարեցինք, գուցե այս երկրաշարժը՝ սարսափելի ավերածություններն ու տասնյակ հազարների հասնող զոհերը մեզ հիշեցնեն, որ Հայաստանը սեյսմիկ ակտիվ գոտում է գտնվում, և լիքը խնդիրներ ունենք ու լիքը պրոբլեմներ այդ առումով։
Թուրքիայում ու Սիրիայում տեղի ունեցած աղետալի երկրաշարժից անցել է ընդամենը երկու օր, դեռ փլատակների տակից հարյուրավոր մարդկանց են հանում, ժամ-ժամ ավելանում է մահացածների թիվը, իսկ Թուրքիան արդեն հրթիռակոծում է Սիրիայի հյուսիսային Թել-Ռիֆադ քաղաքը, որը ևս երկրաշարժի գոտում է (այս մասին տեղեկացնում են տելեգրամյան ալիքները)։
2018-ի իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցներն ամենաշատն էին օգտագործում ինքնիշխանություն, սուբյեկտայնություն բառերը։
Արցախի հարցի հետ կապված Փաշինյանը, վարչապետի աթոռին հայտնվելու հաջորդ օրվանից, վարեց կատաստրոֆիկ քաղաքականություն՝ մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում հայտարարելով, որ չի բանակցելու, քանզի չի ներկայացնում արցախցիներին։ Դա նվեր էր Ալիևին...