Ոչ վաղ անցյալում իշխող քաղաքական էլիտան ժողովրդավարությունը հռչակել էր որպես Հայաստանի Հանրապետության գոյատևման առանցքային արժեք։ Սակայն գործնականում մեր պետությունը վեր է ածվել ոստիկանապետության, որտեղ ռեժիմի հիմնական հենասյուները սև և կարմիր բերետավորներն են և ապատեղեկատվության տարածման (ֆեյքերի) բազմաքանակ ենթակառուցվածքը։
2020 թվականի պատերազմում մեր պարտությամբ հպարտացողները, Ադրբեջանին շարունակ տարածքներ հանձնողները բարոյական ի՞նչ իրավունքով են հպարտանում Սարդարապատի ճակատամարտում մեր հաղթանակով, շնորհավորում Հանրապետության տոնի առթիվ։
Հակաիշխանական բողոքական շարժումը Հայաստանի անկախության տոնի նախօրյակին հասավ իր բարձրագույն կետին: Հանրապետության հրապարակում տեղի ունեցած բազմամարդ միտինգը և Բագրատ Սրբազանի առաջադրումը վարչապետի թեկնածու մեկ անգամ ևս արձանագրեց շարժման վերջնական նպատակը...
Ոստիկանության առանձին ծառայողներ կատարում են ՔՊ-ական այն պատգամավորի ֆիզիկական հաշվեհարդարի հանձնարարությունը, որը հնչեց խորհրդարանի նախորդ շաբաթվա նիստում:
Մի կողմից` բուն աղետի բերած վտանգներն են` ենթակառուցվածքների փլուզում, համայնքներում տեղային բլոկադաներ, հումանիտար բարդություններ, մյուս կողմից` մարդկանց ֆիզիկական անվտանգության խնդիր:
Երբ ծանր մտքերով նայում ես երկնքին, ու մտքերդ կշռաքարերի նման կախված են գլխավերևումդ, էդ ժամանակ երկինքն էնքան ցածր ա, որ թվում ա, թե հես ա կքսվի շենքերի տանիքներին։ Ասես փակ տարածության մեջ ես, օդը չի հերիքում, խեղդվում ես։
2018-ի իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցներն ամենաշատն էին օգտագործում ինքնիշխանություն, սուբյեկտայնություն բառերը։
Արցախի հարցի հետ կապված Փաշինյանը, վարչապետի աթոռին հայտնվելու հաջորդ օրվանից, վարեց կատաստրոֆիկ քաղաքականություն՝ մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում հայտարարելով, որ չի բանակցելու, քանզի չի ներկայացնում արցախցիներին։ Դա նվեր էր Ալիևին...