ՈՒկրաինական բանակի հարձակումը ՌԴ Կուրսկի մարզում անսպասելի և անկանխատեսելի էր բոլորի համար: Սակայն խնդիրը ոչ թե անսպասելիության և անկանխատեսելիության մեջ է, այլ ռուս-ուկրաինական պատերազմի հետագա ընթացքի և հնարավոր հետևանքների գլոբալ ազդեցության մասին է...
Անկախության տարիներին դու այն քչերից էիր, որ մնացիր անկախ ու մաս չկազմեցիր իշխանավորների շքախմբին: Դու ինքդ էիր իշխանը՝ հպարտ, ինքնասածի, ինքնավայել...
Araratnews.am կայքում օգոստոսի 14-ին հրապարակված «Հայ եկեղեցու սպասավոր Վահրամ սարկավագ Կարապետյանը քաղաքացուն հայհոյում է ու սպառնում կտրել ականջները» վերնագրով հոդվածի առնչությամբ հարկ ենք համարում պարզաբանել, որ հիշատակված անձը ձեռնադրյալ եկեղեցական չէ և որևէ եկեղեցում հոգևոր ծառայության կոչված չէ։
Երբ ես իմ Հողում, իմ Հայրենիքում էի, ամեն ինչ լուծելի ու հաղթահարելի էր թվում, որովհետև այն հողը, որի վրա ոտքդ ես դնում, հաղորդում է այդ ինքնավստահությունը, ինքնահարգանքը, անպարտելիության զգացողությունը:
Օլիմպիական խաղերի բացման արարողության կապակցությամբ Արևմուտքին Հունգարիայի վարչապետ Վիկտոր Օրբանի տված գնահատականը մեր հասարակության համար նույնպես պետք է ահազանգ հանդիսանա, թե կեղծ քրիստոնյա, իսկ իրականում, ըստ էության, սատանայապաշտ Նիկոլը դեպի ուր է ուզում քարշ տալ մեր երկիրը ու մեզ բոլորիս Եվրամիությանը Հայաստանի անդամակցությամբ:
ՌԴ Կուրսկի մարզ, ուկրաինական բանակային զորամասերի (ոչ պակաս 10 հազար զինվոր և սպա) և թվով 4 առանձին վարձկան միավորումների, մոտ 4 հազար մարդ, ներխուժումը, սովորական սադրանք չէ և ոչ էլ արկածախնդրություն:
Թուրքիայի նախագահ Էրդողանը, այս էլ որերորդ անգամ, դրական լույսի ներքո հիշում է Հայոց ցեղասպանության իրականացման պարագլուխներից հանդիսացող Էնվեր փաշային։ Դա նույնն է, որ Գերմանիայի այսօրվա ղեկավարը հիշեր Հիտլերին, Հիմլերին կամ Գեբելսին, այն էլ՝ դրական լույսի ներքո...
Կարծես թե, Արցախի շուրջ տեղի ունեցողը ուրվագծվում է։
Մեր տարածաշրջանում ավանդաբար երեք պետություններ, տերություններ կամ կայսրություններ, ինչպես կուզեք անվանեք, իրենց ազդեցության ոլորտները ոչ թե ճշգրտում, այլ առաջ են մղում:
Ռուսաստան, Իրան, Թուրքիա...