Հարցրեք Հայաստանի ցանկացած քաղաքացու` կցանկանա՞ր ապրել եվրոպական փոքր պետության, ասենք, Բելգիայի կամ որևէ այլ ոչ մեծ պետության քաղաքացու նման` նույնչափ բարենորոգ կյանքով և ապրելու համար նույնչափ հարմարավետ միջավայրում: Մի՞թե մենք` հայաստանցիներս, 1991-ին քվեարկելով անկախացման օգտին, մեր հոգու խորքում այդպիսի կյանքով ապրելու իդեալ չէինք փայփայում: Մի՞թե մենք անթաքույց նախանձով չենք խոսում եվրոպական երկրներում արմատավորված արդարության, մարդու արժանապատիվ կյանքով ապրելու երաշխիքների, ազատությունների, բազմակարծության և հանդուրժողականության մասին: Մի՞թե սրանք չեն հանրային կյանքի մեր իդեալները, և արդյո՞ք այդ իդեալներին հասնելու ուղիները մենք կարող ենք գտնել հետխորհրդային տարածքում: Կարծում եմ՝ այս հարցերի պատասխանը միանշանակ է: Եվ արդյո՞ք նման կյանքով ապրելու մեր ձգտումն ուղղված է որևէ պետության դեմ կամ կարող է վնասել որևէ գործընկերոջ հետ փոխշահավետ համագործակցությանը: Կարծում եմ՝ պատասխանը մեկն է: Սա ընտրություն է հանուն մեր երեխաների ու թոռների, առավել ևս, որ խոսքը ոչ թե ԵՄ-ին անդամակցելու, այլ նրանց պես և «նրանց կյանքով» ապրելու համար ժողովուրդների այդ ընկերակցության հետ սերտ համագործակցությունն օգտագործելու մասին է: Ինչպես ասում են՝ "и ничего личного":
Աշխարհի բաժանումը հնարավորինս հավասարազոր և ինքնաբավ աշխարհաքաղաքական ու տնտեսական բլոկներիՄոտ ապագայում աշխարհաքաղաքական դինամիկայի հիմնական խնդիրը լինելու է աշխարհի բաժանումը հնարավորինս հավասարահզոր և ինքնաբավ աշխարհաքաղաքական ու տնտեսական բլոկների, որը կարող է դառնալ ժամանակավոր հավասարակշռության պայմաններից մեկը հակամարտ կողմերի միջև։04.09.2024
2024 © Irates.am
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը Irates.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց Irates.am-ին հղման արգելվում է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետին: Գովազդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: Էլեկտրոնային հասցե՝ info@irates.am |