«Եթե ցուցարարների, կազմակերպիչների միջև կա ակնհայտ պառակտում, դա հանգեցնելու է շարժման մարման: Իշխանությունների հույսն էլ սա Է: Աստիճանաբար այսպիսի գործընթաց էլ լինելու է»,- «Իրատեսի» հետ զրույցում նշեց քաղաքական վերլուծաբան ՎԻԳԵՆ ՀԱԿՈԲՅԱՆԸ, հավելելով, որ պառակտման հիմնական դրդապատճառը պայքարի քաղաքականացումն է, քանի որ փորձ է արվում շարժումը քաղաքացիականից քաղաքական դաշտ տեղափոխել: «Մեզանում քաղաքական դաշտն այնքան վարկաբեկված է, որ չկա մի լուրջ ընդդիմադիր ուժ, որն իր վրա պատասխանատվություն վերցնի և թափով առաջ տանի: Երբ շարժումը սոցիալական էր՝ վստահություն էր ներշնչում, իսկ երբ որոշ ուժեր փորձեցին քաղաքականացնել այն, նույն հաջողությունը չունեցավ: Այն պարզ պատճառով, որ չկա վստահելի քաղաքական ուժ»,- փաստեց մեր զրուցակիցը:
Անդրադառնալով այն հարցին, թե որքանով է ճիշտ Ազատության հրապարակ գնացողներին մյուս բևեռից «դավաճան» որակելը, Վիգեն Հակոբյանը կտրականապես դեմ արտահայտվեց նման որակումներին, շեշտելով, որ երիտասարդ ցուցարարները բավականին ազնիվ էին իրենց պայքարում: «Նրանք իրենց պայքարի ընթացքում այլ լոզունգներ չէին հնչեցնում: Կոնկրետ սակագնի խնդիրն էին բարձրացնում, որի շուրջ իրենց մարտավարությունն էին կառուցում: Բայց հիմա նրանք կարծում են, որ ինչ-որ հանգրվանի են հասել, որից հետո անիմաստ է Բաղրամյան փողոցը փակելու տակտիկան: Բավականին ազնվորեն էլ ասում են, որ իրենց առջև դրված խնդիրը լուծել են և հիմա պիտի տեղափոխվեն Ազատության հրապարակ,- ասաց վերլուծաբանը, հավելելով, որ եթե ցանկանում ենք խնդրի առնչությամբ սոցիալական պայքարը շարունակել, պետք է հետևել հրապարակի երիտասարդներին:- Եթե ինչ-որ մեկն ուզում է քաղաքական պայքար ծավալել, դրա համար կան և՛ Բաղրամյանի, և՛ Մաշտոցի, և՛ շատ այլ փողոցներ: Խնդիրն այն է` կարողանալո՞ւ են այլ լոզունգներով պայքարին նման մասսայականություն հաղորդել»:
Ռուզան ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ