Մամուլը բազմիցս է գրել, որ «Ժառանգություն» խմբակցությունում, ինչպես նաև կուսակցությունում ոչ միայն տարաձայնություններ կան ու չկա միասնական տեսակետ, այլև ամեն մեկն իր քաղաքական վարկանիշը յուրովի է «կերտում»: Տարակարծություն եղավ նաև այս շաբաթ կայացած արտահերթ նիստում, երբ քվեարկության դրվեց «ՀՀ նախագահի վարձատրության, սպասարկման և անվտանգության ապահովման մասին» օրենքը: Խմբակցության ղեկավար Ռուբիկ Հակոբյանը և քարտուղար Զարուհի Փոստանջյանը դեմ քվեարկեցին, իսկ ԹԵՎԱՆ ՊՈՂՈՍՅԱՆԸ լրիվ հակառակը` կողմ: Նրանից փորձեցինք պարզել, թե ինչպես է ստացվում, որ նույն խմբակցության անդամները միմյանցից խիստ տարբերվող դիրքորոշում ունեն, ու սա հերթական անգամ չի՞ ապացուցում, որ այդ խմբակցության անդամների «ջրերը» նույն առվով չեն հոսում:
-Խմբակցությունում ընդհանրապես այդ օրենքի հետ կապված քննարկումներ չեն եղել,- ասաց պատգամավորը։- Ես առաջնորդվել եմ իմ սեփական համոզմունքներով, համարելով, որ պետության սիմվոլներն ու ինստիտուտները պիտի հարգել: Այս խնդիրը չպետք է դիտարկել անձնական հարթությունում: Չի կարելի նմանատիպ հարցերին դեմ լինել: Ապագա սերնդին դաստիարակելու, երկրի զարգացման առումով սա կարևոր օրենք է:
-Խոսքը ոչ միայն այս քվեարկության մասին է, այլև ընդհանրապես ի՞նչ է կատարվում «Ժառանգություն» խմբակցությունում: Ակնհայտ է, որ տարաձայնություններ կան, ու խմբակցության յուրաքանչյուր անդամ իր «խաղն» է առաջ տանում:
-«Խաղը» Ձեր ձևակերպումն է: «Ժառանգություն» խմբակցությունում խոսքի ազատությունը միշտ է եղել: Նախկին խմբակցությունում էլ էր այդպես, հիմա էլ: Անցած երկուսուկես տարիների ընթացքում երբևէ որևէ մեկի վրա ճնշում չի եղել: Բոլորս ազատ ենք եղել ու քվեարկել ենք մեր խղճի մտոք և առանց պարտադրանքի: Այնպես որ, մեր խմբակցությունն այդ առումով միշտ է տարբերվել այլ խմբակցություններից: Երկուսուկես տարին այս խմբակցության և հինգ տարին նախորդի ժամանակ բավարար էին հասկանալու, որ սա ոչ թե խաղ է, այլ ոճ ու ձև: Սա ավելի ողջունելի է, քանի որ ցույց է տալիս, որ ամեն մարդ կարող է իր կարծիքով առաջնորդվել: Բոլոր այն սկզբունքային հարցերը, տեսլականը, որոնք եղել են նախընտրական ծրագրում, երբևէ չեն խախտվել ու տարաձայնությունների առիթ չեն դարձել: Այնպես որ «խաղեր» ուրիշ տեղ են տալիս, որտեղ մարդիկ, համաձայն չլինելով, ստիպված «կողմ» են քվեարկում: «Խաղեր» այ այդտեղ ման եկեք, այլ ոչ թե այնտեղ, որտեղ մարդիկ ապացուցել են, որ իրենց քայլերն ազատության, մոտեցման խնդիր են:
-Խմբակցության բոլո՞ր անդամներն են կողմ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի ձեռնարկած հրապարակային գործողություններին, իմա` հանրահավաքների անցկացմանը:
-Քանի որ կուսակցական չեմ, էթիկայից ելնելով չեմ կարող Ձեր հարցին պատասխանել: Դիմեք խմբակցության այն երկու անդամներին, որոնք կուսակցական են:
-Ոչկուսակցական, այլ «Ժառանգություն» խմբակցության անդամ, այդ հարցում ո՞րն է Ձեր «ազատ» դիրքորոշումը:
-Մարդը բաց, թափանցիկ բացատրում է իր նպատակները, թե ինչու է նման գործելաոճ ընտրել: Եթե բոլորը կարողանային իրենց անելիքներն այդքան հրապարակային ներկայացնել, մարդկանց հետ շփվելը, հանգիստ քայլելը... Այդպիսի մարդ չկա, որ «բացեր» չունենա: ՈՒրախ կլինեմ, եթե Հայաստանում շատ այդպիսի հրապարակային, թափանցիկ լիդերներ լինեն:
-Լևոն Տեր-Պետրոսյանն իր վերջին ելույթում «կոդազերծեց» նոր ընդդիմությանը: Դուք Ձեզ այդ ընդդիմությունում տեսնո՞ւմ եք:
-Ես ինձ անձամբ այնտեղ չեմ տեսնում: Ես ինձ տեսնում եմ այնտեղ, որտեղ կամ: Այնպիսի միջավայրում, որտեղ նոր քաղաքական մշակույթ է, չի օգտագործվում այն բառապաշարը, որով հիմա խոսում են ընդդիմությունն ու իշխանությունը: Այն մարդկանց կողքին, ովքեր իսկապես ինստիտուցիոնալ են, մտածում են երկրի ապագայի մասին, ոչ թե անձի վրա են սևեռված: Մտածում են այլընտրանքային տեսլականի մասին, որը հաճախ նույնացնում են եվրոպականի հետ ու պիտակավորում, բայց իրականում ճիշտ արժեհամակարգի մասին է խոսքը: Նոր սերնդի մեջ եմ տեսնում, որտեղ չկան այսօրվա պիտակավորված մարդիկ:
Ճեպազրույցը` Ռուզան ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ