Հորդանանի ԱԳ նախարար Սաֆադին այցելում է Իրան:
Այս այցն ուշագրավ է այն համատեքստում, որ Իրանի և Հորդանանի հարաբերությունները դժվար է բարեկամական համարել:
Իշխանության այն դեմքերը, ովքեր ջանասիրաբար համոզում էին հանրությանը, որ «դելիմիտացիայի» միջոցով Ադրբեջանի հետ սահմաններն են ճշգրտում, իսկ իրականում` Բաքվին միակողմանի զիջումներ անում, ամառային հանգիստն են վայելում:
1. Խորհուրդը Հանրային ռադիոյի և հեռուստատեսության կառավարման կոլեգիալ մարմին է, որի ներկայիս 6 անդամներից 4-ը կապված են ՔՊ խմբակցության, կուսակցության, հիմնադրամի և ՀԺ խմբագրության հետ։
Պարզվում է, որ Դիլիջանի երկրագիտական թանգարանի մեկ տարվա պահպանման ծախսերը (ներառյալ բոլոր աշխատակիցների աշխատավարձերը) մոտավորապես հավասար է Թաթա Սիմոնյանի վերջերս Գյումրիում ունեցած մեկ համերգից ստացած հոնարարին (ոչ թե համերգի կազմակերպման ընդհանուր ծախսերին):
«ՀԱՅ ազգը, որին թեև աշխարհի հզորները զլանում են այս երկրագնդի վրա հատկացնել ինքնուրույն և խաղաղ ապրելու մի տեղ և անգամ զրկում են նրան ապրելու իրավունքից, նրանք այդ ուժեղները, նույնիսկ չեն տեսնում հազարավոր հիասքանչ ճարտարապետական կոթողներով լեցուն հայերի բնիկ երկիրը, որտեղ հայերն ապրել են կապված անքակտելի և անժխտելի կապերով քաղաքակիրթ մարդկության և առավելապես Եվրոպայի ժողովուրդների հետ:
Հարավային Կովկասի և Վրաստանում ճգնաժամի հարցերով ԵՄ հատուկ ներկյացուցիչ Տոյվո Կլաարը հայտարարել է, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության պայմանագրի նախագծի մեծ մասը համաձայնեցված է, վերջնագծին հասնելու համար պակասում է քաղաքական կամքը...
Քաղաքական մտքի լրջությունն ու իրատեսությունը չափվում են նրանով, թե ինչքանով է այն հեռու մանկամտությունից։
Իսկ քաղաքական մանկամտությունը շատ վտանգավոր և բազմադեմ ֆենոմեն-երևույթ է...
Որևէ երկրի նորմալ զարգացման առաջին պայմանը տվյալ երկրի հզորությանը և պոտենցիալին համապատասխան նպաստավոր միջավայրի ստեղծումն է։
Միջավայր ասվածն էլ մի այնպիսի բան է, որի որոշակի հզորության կամ մակարդակի ինչ-որ չափից վերև զարգացում ու առաջընթաց հնարավոր է կազմակերպել, իսկ այդ չափից ներքև նման բանը անհնարին կլինի...