Սույնով հայտնում եմ, որ «ՀԱՅԱՍՏԱՆ» համահայկական հիմնադրամի գործադիր տնօրեն Հայկակ Արշամյանը, չնայած իմ բանավոր ու գրավոր մի քանի առաջարկներին՝ հանդիպելու և հիմնադրամի գործունեության հետ կապված որոշ խնդրահարույց հարցեր համատեղ քննարկելու համար, այդուհանդերձ այդ առաջարկներն անպատասխան թողնելով, տակավին որևէ սպառիչ պատասխան չի տվել վերջին երկու ամիսներին բարձրաձայնված իմ գրավոր հարցադրումներին։
Երբ ասում եմ՝ նիկոլին ծնողը նախկինում եղած անարդարությունն էր ու հանցավոր միջավայրը, դա չի նշանակում, որ առաջին անելիքը այս պահին նիկոլին հեռացնելը չէ։
Հերթական «փորձագետի» «փորձագիտական եզրակացությունը» կարդացի` «Տիգրանաշենը տալիս ենք Ադրբեջանին, ճանապարհ չենք ունենում դեպի Սյունիք, Իրան», «Սոֆուլու» /Բարխուդարլուն, Վերին Ոսկեպարը տալիս ենք, ճանապարհ չենք ունենում դեպի Վրաստան»:
Էսօր սկսված կոնֆլիկտի մեջ մի այլ վատ բան էլ կա մեզ համար։ Մեր խնդիրները, ցեղասպանությունը, 120.000 մարդու ճակատագիրը, հազարավոր զոհվածները մղվեցին հետին պլան՝ թե՛ քաղաքական էլիտաների համար, թե՛ մեդիայի, հատկապես՝ արևմտյան։
Օրեր առաջ տեղեկացա, որ ԿԳՄՍ-ից գրավոր հանձնարարական է տրվել «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայությանը», Հայաստանի Հանրապետության տարածքի մահմեդական հուշարձանները, առաջին հերթին՝ գերեզմանոցները հաշվառելու և ուսումնասիրելու համար։
2018-ի իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցներն ամենաշատն էին օգտագործում ինքնիշխանություն, սուբյեկտայնություն բառերը։
Արցախի հարցի հետ կապված Փաշինյանը, վարչապետի աթոռին հայտնվելու հաջորդ օրվանից, վարեց կատաստրոֆիկ քաղաքականություն՝ մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում հայտարարելով, որ չի բանակցելու, քանզի չի ներկայացնում արցախցիներին։ Դա նվեր էր Ալիևին...