Ներկայացնում եմ բրազիլացի նշանավոր ազգագրագետ, նախկինում ռազմական լրագրող Ռոդրիգո Ֆագունդեսի հոդվածի թարգմանությունը։ Հոդվածը հրապարակվել է պորտուգալերեն և անգլերեն լեզուներով:
Այս մասին շատ եմ խոսել: Վերջին օրերին մամուլում նկատեցի, որ կրկին ՔՊ պատգամավորները պարգևավճարներ են ստացել: Լրատվականը տարակուսանք էր հայտնել, թե ինչու է ԱԺ նախագահի կարգադրության մեջ գրված՝ պատգամավորներին, բայց աշխատակազմը պարգևատրել է միայն ՔՊ պատգամավորներին:
Հայաստանի հիմնական խնդիրը միջանձնային հարաբերություններն են, որոնց վրա ձևավորվում են մնացած բոլոր ինստիտուտները. հենց այդ հարաբերությունների կանոններն են, որ ոմանք կոչում են ազգային գաղափարախոսություն, ավելի բարձր մակարդակներում՝ մշակույթ, որոնց վրա ձևավորվում են քաղաքակրթություններ:
Մեր տունքանդող սպառնալիքը տգիտությունը և դրա անարգել հաղթարշավն է: Դեռ Եղիշեն է նկատել, որ բոլոր չարիքների հիմքն անուսումությունն է. «Կույր զրկի ճառագայթից արեգական և տգիտություն զրկի ի կատարյալ կենաց: Լավ է կույր աչոք, քան կույր մտոք»:
Պատերազմ երբեք չի սկսվի այն պատճառով, եթե ես, դուք, նրանք և թեկուզ ամբողջ հայ ժողովուրդն ասի, որ Արցախը պետք է լինի Հայաստանի կազմում։ Պատերազմները սկսվում են որոշակի նպատակներով և խոշոր պետությունների որոշակի ծրագրերի իրականացման համար։
ԽՍՀՄ հիմնադիր Վլադիմիր Լենինը ռուս չէր, հրեա և գերմանացի էր։ Նա ոչնչացրեց Ցարական Ռուսաստանը, ռուսական բազմադարյա մշակույթը, աղետ բերեց ոչ միայն ուրիշ ազգերի, այլև հենց ռուս ժողովրդի համար։
Ինձ միշտ հիացրել է հասարակ ամերիկացիների պատրիոտիզմը: Երկրի դեմքն ու պատիվը ներկայացնող խորհրդանիշների նկատմամբ նրանք ինքնաբուխ, անհավակնոտ ակնածանք ունեն, և դրա մեջ կեղծ, ցուցադրական ոչինչ չկա:
Ռուսաստանը զանգվածաբար դատարկում է քաղաքացիական բնակչությունից Կուրսկի շրջանը։ Ուկրաինայի զորքի առաջխաղացումը թեպետ կասեցվել է, բայց նրանց հաջողվել է մեծ թվով տարածքներ գրավել։ Ռուսական իշխանության համար Կուրսկի շրջանի հսկայական հատված թշնամուն զիջելը մեծ խնդիր չէ, ասում են՝ ժամանակի հարց է, էլի հետ կվերցնեն։