Ռուս- ուկրաինական պատերազմը թևակոխել է վտանգավոր մի հանգրվան, երբ երկուստեք թիրախավորվում են քաղաքացիական ենթակառուցվածքները, այդ թվում՝ հիվանդանոցները:
նիկոլֆազի ներկայիս սեփականատերերը գնալով կորցնում են իրենց ազդեցությունը Եվրոպայում և ոչ միայն այնտեղ։
Հնարավոր է, նիկոլֆազը չսպասի, որպեսզի հակառակ բևեռից իր նկատմամբ կիրառեն որոշ ազդեցության մեթոդներ և ինքնուրույն ճիշտ դիրքավորվի։
Ինչպես հասկացնենք մեր մտքի գիգանտներին, որ ինչքան էլ տևական ստրկությունը և դրա արդյունք ստրկամտությունը շատ վատ, նույնիսկ արգահատելի բաներ են, բայց, այնուամենայնիվ, լրիվ կոտորվելուց ու վերանալուց լավ են՝ հնարավոր վերածննդի իմաստով։
Սահմանադրության օրվա տոնին ընդառաջ Ադրբեջանի իշխանությունը որոշել է յուրովի շնորհավորել՝ «խաղաղության պայմանագրի» արդեն իսկ հանրահայտ պահանջներին (հրաժարվել Հռչակագրից, զինանշանի պատկերից հանել Արարատը, գրեթե անվերահսկելի միջանցք և այլն) ավելացնելով նորերը...
Ռուսաստանը զանգվածաբար դատարկում է քաղաքացիական բնակչությունից Կուրսկի շրջանը։ Ուկրաինայի զորքի առաջխաղացումը թեպետ կասեցվել է, բայց նրանց հաջողվել է մեծ թվով տարածքներ գրավել։ Ռուսական իշխանության համար Կուրսկի շրջանի հսկայական հատված թշնամուն զիջելը մեծ խնդիր չէ, ասում են՝ ժամանակի հարց է, էլի հետ կվերցնեն։