Օգոստոսի 18-19-ը ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը պետական այցով Բաքվում է, որտեղ բանակցություններ է վարում Իլհամ Ալիևի հետ։
ՌԴ նախագահի մամուլի ծառայության՝ Պուտինի Ադրբեջան պետական այցի նախօրեին տարածված նյութում ասված է...
Այս լուսանկարը միջպետական ավտոճանապարհի Ոսկեպար-Բաղանիս հատվածում եմ նկարել։ Բաղանիս-Այրումից վերև, սահմանազատման անվան տակ Ադրբեջանին նոր հանձնված տարածքի բարձունքում, ադրբեջանական զինուժը ռադիոաշտարակ է կանգնեցրել...
Հաճախ եմ լսում մեր ժողովրդի մասին պիտակումներ՝ «սա ժողովուրդ չի, իրավունք չունի ապրելու», «էս ժողովուրդը արժանապատվություն չունի», «սա ծախու ժողովուրդ է» և նման վիրավորական արտահայտություններ։
Ալեն Դելոնի մասին շատ են գրում` թվարկելով նրա մարդկային օրինակելի հատկանիշները: Գնահատելի է, որ առնական գեղեցկություն կրող այս մարդը նույնքան գեղեցիկ էր իր հոգով...
Ես չէի թերագնահատի հայերի ներգրավվածությունը ներկա ՌԴ-ի գլոբալ գործընթացներում ինչպես Եվրասիայում, այնպես էլ ԵՄ-ում ու Աֆրիկայում, նաև՝ ԱՄՆ-ում, չնայած ադրբեջանցիների լոբբին էականորեն է ամրապնդվել ՌԴ-ում, բայց վերջը ցույց կտա ով՝ ով է:
1140 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Կոնրադ 3-րդ Հոհենշտաուֆենը պաշարել էր Վայնսբերգ ամրոցը.
Հիացած ու միաժամանակ զայրացած պաշտպանվող վայնսբերգցիների արիությամբ՝ Կոնրադ 3-րդը հրամայում է քաղաքը գրավելիս ոչնչացնել արական սեռի բոլոր ներկայացուցիչներին, իսկ կանանց թույլ տալ հեռանալ` տանելով իրենց հետ այն ամենաթանկը, որ կարող են սեփական ուսերին տանել:
Գերմանացի հոգեթերապևտ Նոսրատ Պեզեշկիանը առաջին անգամ է հայտնաբերել (ապա և սովորել է վնասազերծել) բառերը, որոնք ծրագրավորում են սոմատիկ հիվանդություններ, նյութականացնում դրանք։ Այս երևույթը կոչվում է օրգանական խոսք։ Դրանք բառեր և արտահայտություններ են, որոնք ուղղակիորեն ազդում են մարդու օրգան-համակարգերի վրա:
Ամենազարմանալին այն է, որ մարդիկ առավոտից երեկո Պուտին են հայհոյում, ու հիմա էլ զայրացած գոռում, թե բա «վա՜յ, տեսա՞ք, Պուտինը Ալիևի տուն է գնացել։ Տեսա՞ք ձեր դաշնակիցը ինչ քըխ է»...
2018-ի իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցներն ամենաշատն էին օգտագործում ինքնիշխանություն, սուբյեկտայնություն բառերը։
Արցախի հարցի հետ կապված Փաշինյանը, վարչապետի աթոռին հայտնվելու հաջորդ օրվանից, վարեց կատաստրոֆիկ քաղաքականություն՝ մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում հայտարարելով, որ չի բանակցելու, քանզի չի ներկայացնում արցախցիներին։ Դա նվեր էր Ալիևին...