Ինչպես հասկացնենք մեր մտքի գիգանտներին, որ ինչքան էլ տևական ստրկությունը և դրա արդյունք ստրկամտությունը շատ վատ, նույնիսկ արգահատելի բաներ են, բայց, այնուամենայնիվ, լրիվ կոտորվելուց ու վերանալուց լավ են՝ հնարավոր վերածննդի իմաստով։
Սահմանադրության օրվա տոնին ընդառաջ Ադրբեջանի իշխանությունը որոշել է յուրովի շնորհավորել՝ «խաղաղության պայմանագրի» արդեն իսկ հանրահայտ պահանջներին (հրաժարվել Հռչակագրից, զինանշանի պատկերից հանել Արարատը, գրեթե անվերահսկելի միջանցք և այլն) ավելացնելով նորերը...
Հուլիսի 1-ին՝ Բաքվում, Կանադայի դեսպանի հետ հանդիպման ժամանակ, Բաքվի բռնապետ Ալիևը, ի թիվս այլ սադրիչ հայտարարությունների, հերթական անգամ Հայաստանի Հանրապետության տարածքը կոչել է «Արևմտյան Ադրբեջան»
Ամերիկացի հանրապետական սենատոր Ռոջեր ՈՒիքերը եռօրյա այցով ժամանում է Երևան։ Այցը իր մեջ արտառոց ոչինչ չէր պարունակի, եթե մի կարևոր հանգամանք, այնուամենայնիվ, չլիներ...
Որոշ «քաղաքական մտքի գիգանտներ» ոգևորվել են Բագրատ Սրբազանի երեկվա ասածներից և փորձում են ներկայացնել, իբր Սրբազանը ազդակ է տալիս, որ Հայաստանը չպետք է լինի ռուսամետ։
Սրանք հազարավոր երեխեքի մահվան պատճառ են դարձել, սրանք հանձնել են Արցախը, սրանք հանձնում են Հայաստանը, սրանք թալանում են մեր երկրի բյուջեն, սրանք այլասերվածության մաստեր-կլաս են ցույց տալիս...
Որևէ երկրի նորմալ զարգացման առաջին պայմանը տվյալ երկրի հզորությանը և պոտենցիալին համապատասխան նպաստավոր միջավայրի ստեղծումն է։
Միջավայր ասվածն էլ մի այնպիսի բան է, որի որոշակի հզորության կամ մակարդակի ինչ-որ չափից վերև զարգացում ու առաջընթաց հնարավոր է կազմակերպել, իսկ այդ չափից ներքև նման բանը անհնարին կլինի...