Վերջին շրջանում մեր քաղաքացիներին հաճախ են զանգահարում «բարեգործական» ընկերություններից, առաջարկում են իրենց ամսագիրը, նշում, որ ամսագրի վաճառքից ստացվող գումարով հոգալու են այս կամ այն հիվանդ երեխային բուժման ծախսը: «Իրատես de facto»-ի ընթերցողներից մեկը տեղեկացրեց, որ վերջերս գնել է ինչ-որ մանկական ամսագիր, արդյունքում, ֆիքսել են իր հեռախոսահամարը, անգամ` անունը, զանգում են և ոչ թե խնդրում, այլ «պարտադրում» գնել իրենց ամսագիրը, ամոթանք տալիս: Զանգում են տարբեր համարներով, առաջարկում տարբեր ամսագրեր: Ի դեպ, «բարեգործական» կազմակերպությունները շատ անհասանելի են: Համարներից մեկը ֆիքսել էինք: Փորձեցինք կապ հաստատել: Մեր զանգերին ոչ ոք չպատասխանեց: Ենթադրում եմ, որ բիզնեսի հետաքրքիր ձև է, առաջարկն էլ վատը չէ` և´ ամսագիր ես ընթերցում, և´ բարեգործություն անում: Դե արի ու թացը չորից զատի, որ արդյունքում չտուժեն իրական ակցիաները: Ի վերջո, ինչպե՞ս պետք է քաղաքացին տարբերի բարեգործական ակցիան դրամաշորթությունից: «Բարդ է բացահայտել նման դեպքերը, քանի որ կարող են մոլորեցնել` մանր-մունր բարեգործական միջոցառումներ վկայակոչելով: Եթե բացահայտվի, որ խաբում են, գործ կունենան հարկայինի հետ և ոստիկանության: Դա խարդախություն է և որակվում է որպես քրեական հանցագործություն»,- պարզաբանեց իրավաբան Արթուր Գրիգորյանը: Իբրև հետգրություն նշենք, որ խմբագրությունում նույնպես ամսագրերի վաճառք են իրականացրել` բարեգործական նպատակով: Բայց նման ակցիայի մասնակիցը մի՞թե տրամադրվող գումարը վերցնելուց հետո չի բարեհաճի մանրը վերադարձնել: Հաշվի առնելով սույն աներես պահվածքը` վճռեցինք այլևս չընդառաջել կասկածելի ծագմամբ «բարեգործական» ընկերությանը: Մինչ օրս էլ կարելի է տեսնել մարդկանց, որ դռնեդուռ ընկած` «մատաղի» կամ «հիվանդի» փող են հավաքում: Մուրացիկության այդ հին և այլևս չգործող մեթոդը, կարծում եմ, մարդկանց «սրտերը շարժելու» նոր ձև է ստացել:
Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ