«Առաջարկում ենք վերցնել այն, ինչ այս պահին համաձայնեցված է, ստորագրել, ունենալ հիմնարար փաստաթուղթ, որից հետո շարունակել քննարկումները մնացած հարցերի վերաբերյալ», - «Երևանյան երկխոսություն» միջազգային համաժողովի ընթացքում այսօր հայտարարել է Նիկոլ Փաշինյանը:
Հավանաբար հիշում եք, որ Հայաստանի վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող Նիկոլ հայադավն օգոստոսի 31-ին հրավիրված մամուլի ասուլիսում կեղծավորաբար անթույլատրելի համարեց Ռուսաստանի հասցեին հնչող վիրավորանքները, և հայտարարեց, որ Ռուսաստանի իշխանությունների հետ Երևանի փոխհարաբերությունների հիմնական սկզբունքը փոխադարձ հարգանքն է։
Ամեն օրվա նման աշխատանքի էի գնում Սիլաչու ծածկած շուկայի կողքով։ Աշխույժ ձայներ լսեցի։ Ժողջանն էր խոսում նիկոլի մասին։ Պարծենալու բան չի ուրիշի զրույցին ականջ դեմ տալը, բայց լսողությունս լարեցի։ Զրույցը ազգի փրկության մասին էր։
Հետո, երբ կապույտ տերեփուկը դաշտում
Սմքած կոծոծ դառնա,
Եվ քամին սվսվա անկոչ, վայի գույժի ձայնով,-
Ավա՜ղ՝ պոետը հեգ ի Տեր մարեց ահա,
Վախկոտ բողոք շրթին
ՈՒ անընկեր:
Մեր վառ արտահայտված և կենսաբանական մակարդակին շատ մոտ էգոիզմը ամեն ինչում մարդկանց մղում է փոխադարձ անհամաձայնության, քանի որ շահերի բախման պատճառով բոլոր հարցերը պետք է ունենան կոմպրոմիսային լուծումներ, որին մեր մարդիկ սկզբունորեն պատրաստ չեն, և որն էլ պարարտ հող է հասարակության բազմակողմանի պառակտվածության համար։
«Որտեղ՝ հաց, այնտեղ՝ կաց». չգիտեմ, թե որ թվերից հայերն այս ասացվածքը վերցրել ու սկսել են ակտիվ օգտագործել, մինչդեռ այն հայկականության հետ ոչ մի աղերս չունի։
Լինում են պատմության շրջադարձային պահեր, երբ տակտիկական լուծումները իրենց հետևանքների հզորությամբ դառնում են ստրատեգիական լուծումների համարժեքներ։
Բայց դա չի բացառում, որ նման հզոր տակտիկական լուծումները ստրատեգիական իմաստով, վերջին հաշվով, սխալ դուրս գան։
Նման հարց է Թուրքիայի BRICS-ին անդամակցելու հարցը, որը Ռուսաստանում ոգևորությամբ ընդունվեց...