Կառավարման տեսության մեջ կենտրոնական հարցերից մեկը կապված է նրա հետ, թե ինչ դեր ունի կառավարող խումբը կամ մենեջմենթը գործերի հաջող կամ անհաջող ավարտի մեջ։
Խաչմերուկում գլխավորը լուսաֆորն է:
Եթե դու չես կարողանալու կարմիրով կանգնեցնել, դեղինով զգուշացնել, ապա առավելագույնը, որ կարող ես անել այդ խաչմերուկում` գորգ, ավելի շուտ փալաս լինելն է:
Այսպիսի դեր է ունենալու Հայաստանն ամենաանհաջող բանկացողի առաջարկած «Խաղաղության խաչմերուկում»։
Աշխարհակարգը չի կարող փոխվել առանց Մերձավոր Արևելքում ուժային բալանսի փոփոխության, իսկ այնտեղ այն, ինչ հողի վրա է, նույնչափ հողի տակ է՝ բառիս բուն ու փոխաբերական բոլոր իմաստներով:
Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքական կուրսի տեղաշարժը չի կարող կատարվել մեկ անձի որոշմամբ ու նրա կողմից առաջնային մանդատ չունենալու ներկա պարագայում, պառլամենտական կառավարման ձևի պայմաններում։
«Ղարաբաղի տեռորից չպիտի վախենալ: Ղարաբաղը տեռորի կարիք չունի:
Ղարաբաղից պիտի վախենալ այն օրը, երբ 200-250 հազար մարդ, անտուն, անօթևան, վիրավորված, զինված կլցվի Երևան, եթե գնանք Արա Սահակյան-ների կանխանշած ճանապարհով»:
Հոկտեմբերի 25-ին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը Ազգային Ժողովում ներկայացրեց անգլերեն մի գրքույկ՝ Հայաստանը «Խաղաղության խաչմերուկ», ըստ որի Ադրբեջանին և Թուրքիային տրամադրվելու է տարանցիկ ճանապարհ։ Տարիներ շարունակ Հայաստանի տարածքով հողային աշխատանքներ ուսումնասիրած «Երկիր Ծիրանի» կուսակցության նախագահ Զարուհի Փոստանջյանը, սակայն կարծում է, որ իշխանությունների այդ ծրագիրը ոչ թե խաղաղություն, այլ նոր պատերազմ է բերելու։
Արաբատ Միրզոևի (գործակալ Օմեգայի) ղեկավարած «կանտորան» երեկ հանդես եկավ հայ- ռուսական միջպետական հարաբերությունների վատացումն արձանագրող հերթական հաղորդագրությամբ:
Մինչ այս պահը տարածաշրջանի երկրների մակարդակով Հռոմի Պապի կողմից տրվող ամենաբարձր պարգևին՝ Սուրբ Աթոռի բարձրագույն շքանշանին (2021-ի հոկտեմբեր) արժանացել է Արմեն Սարգսյանը՝ առաջինը, որը խոսեց երրորդ հանրապետության գոյության դադարման և նոր՝ չորրորդ հանրապետության ծնունդի անհրաժեշտության մասին:
2018-ի իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցներն ամենաշատն էին օգտագործում ինքնիշխանություն, սուբյեկտայնություն բառերը։
Արցախի հարցի հետ կապված Փաշինյանը, վարչապետի աթոռին հայտնվելու հաջորդ օրվանից, վարեց կատաստրոֆիկ քաղաքականություն՝ մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում հայտարարելով, որ չի բանակցելու, քանզի չի ներկայացնում արցախցիներին։ Դա նվեր էր Ալիևին...