2006-ի սեպտեմբերին Բաքվում հրավիրված էր ԱՊՀ պետությունների անվտանգության ու հատուկ ծառայության ղեկավարների խորհրդի հերթական նիստը: Հանրապետության ղեկավարության կողմից որոշվեց, որ հայաստանյան պատվիրակությունը ներկայացված կլինի երկու անձով` ՀՀ ԱԱԾ տնօրենի 1-ին տեղակալ, գեներալ-մայոր (հետագայում` գեներալ-լեյտենանտ) Հրաչյա Հարությունյան ու սահմանադրական կարգի պահպանման և ահաբեկչության դեմ պայքարի գլխավոր վարչության պետի տեղակալ, գնդապետ Հրանտ Եպիսկոպոսյան (հետագայում նույնպես գեներալ-լեյտենանտ):
Այ էս սարերն են դիտու՞մ ԵՄ դիտորդները, որ ի՞նչ անեն, Հայաստանը փրկե՞ն պատերազմի արհավիրքից, այնպես, ինչպես միասնաբար «փրկեցին» 44-օրյա ցեղասպան պատերազմի՞ց, ագրեսոր Ադրբեջանի ոտնձգությունների՞ց։
Ինչպես ասում են՝ ամեն Աստծո օր, հետևում ես լրահոսին և խելագարվում։ Կարդում, լսում ես Ադրբեջանի և Թուրքիայի տարբեր պաշտոնյաների, ինչպես նաև Հայաստանի վարչապետ կոչեցյալի խոսքերը և ապշում, որ այդ ամենը մենք հանդուրժում ենք...
Եթե Նիկոլի՝ ժամանակին ասածները լսած չլինեի, կարող է միամիտի պես մտածեի` դե հիմա պատերազմում պարտվել ենք, դե հիմա ի՞նչ անի, դե հիմա կարող է ռուսներն էլ են նեղում, արևմոտքից էլ...
Արցախի մասնակի հանձնումից ու պատերազմի հազարավոր զոհերից հետո այսօրվա այն 4 գյուղերը, որոնք Նիկոլն ուզում է նվիրել Ալիևին, գնացին ու մեծամասնությամբ ընտրեցին նույն Նիկոլին...
Եթե ուզում ենք իրականում հասկանալ, թե ինչ է լինելու Տավուշի մարզի, Լոռու մարզի ու, ավելի երկարաժամկետ առումով, Հայաստանի Հանրապետության հետ, այսպես կոչված, «անկլավները» հանձնելուց հետո...
Հայաստանի և հայ ժողովրդի դեմ տոտալ պատերազմը նոր թափ է առնում. «Ոչ մի բուհ Երևանում չպետք է լինի», ասում է գործող վարչապետը։
Քայլի հետևում մի´ փնտրեք կրթական կոմպոնենտ և մի´ մտեք սխալ նարատիվով բանավեճի մեջ։ Այստեղ, բացի պետություն քանդելու մոլուցքից կամ հրահանգից, ուրիշ մոտիվացիա չկա...
Կապիտուլյանտ Նիկոլի PR-ով զբաղվողները վերջերս որոշել էին հանրության անգրագետ և միամիտ մասսաներին համոզել, որ Նիկոլը տղամարդկության մարմնավորում է և իր արած չարագործություններից հետո առանց վախենալու իր Ալենի հետ հանգիստ և առանց մեծ թիկնազորի զբոսնում է Երևանի փողոցներո:
2018-ի իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցներն ամենաշատն էին օգտագործում ինքնիշխանություն, սուբյեկտայնություն բառերը։
Արցախի հարցի հետ կապված Փաշինյանը, վարչապետի աթոռին հայտնվելու հաջորդ օրվանից, վարեց կատաստրոֆիկ քաղաքականություն՝ մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում հայտարարելով, որ չի բանակցելու, քանզի չի ներկայացնում արցախցիներին։ Դա նվեր էր Ալիևին...