Ըստ Հայաստանի արևմտամետների՝ Ռուսաստանն արդեն պետք է մասնատված լիներ։
Նրանցից ոմանք ամեն առիթով բղավում էին, թե «Ռամշտայնի կոալիցիան» մինչև 2023 թվականի վերջ Ռուսաստանը կջախջախի և այլն:
Աշխարհի պատմությունը ցույց է տալիս, որ համաշխարհային կոչվող պատերազմները աստիճանաբար ավելի ու ավելի համաշխարհային ու իսկապես գլոբալ են դառնում ի հաշիվ նոր տրանսպորտային ու կոմունիկացիոն տեխնոլոգիաների, ինչպես նաև ի հաշիվ նոր հեռահար ու հզոր զինատեսակների։
Փաշինյանն արդեն որերորդ անգամ փորձում է մեզ համոզել, որ Հայոց հայրենիքը սահմանափակվում է ներկա ՀՀ-ի 29.800 քառ. մետր տարածքով։ Երեկ էլ կրկնեց այն օտարածին կեղծ թեզը, թե իբր հայրենիքն ընդամենն այն պետությունն է, որի քաղաքացին ես։
Կառավարման տեսության մեջ կենտրոնական հարցերից մեկը կապված է նրա հետ, թե ինչ դեր ունի կառավարող խումբը կամ մենեջմենթը գործերի հաջող կամ անհաջող ավարտի մեջ։
Խաչմերուկում գլխավորը լուսաֆորն է:
Եթե դու չես կարողանալու կարմիրով կանգնեցնել, դեղինով զգուշացնել, ապա առավելագույնը, որ կարող ես անել այդ խաչմերուկում` գորգ, ավելի շուտ փալաս լինելն է:
Այսպիսի դեր է ունենալու Հայաստանն ամենաանհաջող բանկացողի առաջարկած «Խաղաղության խաչմերուկում»։
Աշխարհակարգը չի կարող փոխվել առանց Մերձավոր Արևելքում ուժային բալանսի փոփոխության, իսկ այնտեղ այն, ինչ հողի վրա է, նույնչափ հողի տակ է՝ բառիս բուն ու փոխաբերական բոլոր իմաստներով:
Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքական կուրսի տեղաշարժը չի կարող կատարվել մեկ անձի որոշմամբ ու նրա կողմից առաջնային մանդատ չունենալու ներկա պարագայում, պառլամենտական կառավարման ձևի պայմաններում։
«Ղարաբաղի տեռորից չպիտի վախենալ: Ղարաբաղը տեռորի կարիք չունի:
Ղարաբաղից պիտի վախենալ այն օրը, երբ 200-250 հազար մարդ, անտուն, անօթևան, վիրավորված, զինված կլցվի Երևան, եթե գնանք Արա Սահակյան-ների կանխանշած ճանապարհով»:
Ռուսաստանը զանգվածաբար դատարկում է քաղաքացիական բնակչությունից Կուրսկի շրջանը։ Ուկրաինայի զորքի առաջխաղացումը թեպետ կասեցվել է, բայց նրանց հաջողվել է մեծ թվով տարածքներ գրավել։ Ռուսական իշխանության համար Կուրսկի շրջանի հսկայական հատված թշնամուն զիջելը մեծ խնդիր չէ, ասում են՝ ժամանակի հարց է, էլի հետ կվերցնեն։