«Ես ուզում եմ Հայրենիք և Պատիվ ունենալ։ Ես չեմ ուզում էս կյանքից նզովված մեկնել։ ՈՒզում եմ, երբ աչքերս փակելու լինեմ, զգամ, որ օրհնված եմ գնում էս կյանքից։ Զգամ, որ պատասխան եմ կարողանալու տալ իմ եղբայրներին, զավակներին, հայրերին»:
Այս խորհրդանշական օրը, երբ մեկս մյուսիս պետք է ջերմորեն շնորհավորեինք, միմյանց ժպտայինք ու ողջ երկրով մեկ բարձր տրամադրությամբ տոնակատարություններ անցկացնեինք, փոխարենն արձանագրում ենք, որ երբեմնի Եռատոնից «Ե»-ն է մնացել:
Եռատոնն էլ չկա, այն մեզանից գողացան:
Բագրատ Սրբազանի վարչապետ դառնալու հեռանկարը դեռևս կթողնեմ առանց քաղաքական մեկնաբանության: Պարզապես նշեմ, որ բացարձակ թյուր ու անհիմն է տարածված այն կարծիքը, որ հոգևորականը չի կարող երկիր ղեկավարել...
Փողոցը պայքարի մասով այլ տակտիկա ու ստրատեգիա է պահանջում: Չտվեցիր՝ կմնաս փողոցի տակ ու կոչնչանաս:
Խոսքը զորեղ է, ու դա երևաց այսօր: Հստակ շանս կա: Նախկին սխալները կործանարար են...
Կեսարը Հռոմի վրա արշավանքի ժամանակ Գալլիայի և Հռոմի սահմանազատ Ռուբիկոն գետն անցնելիս ասաց, որ վիճակը գցված է: Այդ օրվանից հանգուցալուծման խորհրդանիշ է դարձել «Ռուբիկոնն անցնել» արտահայտությունը։
ԽԵՂաՓՈՂՈՒ թյան օրերին Նիկոլը գոռում էր ՝
- Ոստիկանը մե՛րն ա… և ոստիկանները նրան ու նրա հետևից գնացող խաբված ժողովրդին չէին նեղացնում, որովհետև վերևից հրահանգ չկար:
Մի առիթով գրել եմ, որ 2018-ին կիրառված տեխնոլոգիաների մեծ մասը այլևս դժվար թե աշխատի: Պատճառների մասին էլ եմ գրել, եթե կհիշեք, հիմա չեմ կրկնի: Սա վերաբերում է ոչ միայն իշխանությանը հեռացնելու գործընթացներին, այլ նաև հենց իշխանությանը և նրա ղեկավար «տրոյական ձիուն»:
Ազատագրել հայ ինքնությունը օտարերկրյա գործակալական ցանցից, որ վերադառնանք Արցախ ու շարունակենք պայքարել մեր պատմական, մշտնջենական իրավունքների համար, իսկ հայրենիք հանձնողները, Պատմական Հայաստանը ազգի Հիշողությունից ջնջողները երիցս նզովյալ պիտի լինեն. սա մեր այսօրվա պայքարի բանաձևերից մեկն է։
Ադրբեջանում կրկին արտահերթ ընտրություններ են, այս անգամ՝ խորհրդարանի։ Սեպտեմբերի մեկին կայանալիք ընտրությունները նաև Արցախում են անցկացվելու, առանց հայերի Արցախում։