Դերասան Վիգեն Ստեփանյանի անժամանակ մահը բոլորիս է ցնցել: Վարպետի մասին անցյալով խոսելը բարդ է: Ինքնատիպությունն ու քաղաքացի լինելու պատասխանատվությունը չկորցրեց երբեք, հավատարիմ մնաց սկզբունքներին ու հավատամքին: Ընկերները դերասան-բեմադրիչի մասին պատմում են անհագորեն, ասելիքը շատ է: Անվերջ կարող են նկարագրել ու բնութագրել իմ ամենսիրելի ներկայացումներից մեկի՝ «Համեցեք Հակոբ Նշանիչի ծննդին» գլխավոր հերոսին՝ Հակոբ Նշանիչին:
Ստեփանյանի հոգեհանգստյան արարողությանը ներկա էին թե՛ քաղաքական գործիչներ, թե՛ դերասաններ, թե՛ արվեստագետներ, թե՛ ուղղակի նրա արվեստի երկրպագուներ: Ներկա իշխանությունից որևէ ներկայացուցիչ սակայն հարգանքի տուրք մատուցելու չէր եկել: Կոնդի սուրբ Հովհաննես եկեղեցում այսօր չտեսա ո՛չ ԿԳՄՍ նախարարության որևէ ներկայացուցչի, ո՛չ էլ ԱԺ համապատասխան հանձնաժողովի անդամի: Թատրոնի ոլորտը համակարգող փոխնախարար Արա Խզմալյանն ու ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր, կրթության, գիտության, մշակույթի, սպորտի, սփյուռքի ու երիտասարդության հանձնաժողովի նախագահ Մխիթար Հայրապետյանը դժար թե չճանաչեին Վիգեն Ստեփանյանին, ծանոթ չլինեն նրա ստեղծագործական գործունեությանը: Նրանք, ըստ երևույթին, առաջնորդվել են բացառապես քաղաքական ամբիցիաներով, կամ էլ վերադաս Նիկոլ Փաշինյանն է հրահանգել «հանկարծ ու հանկարծ հոգեհանգստի չգնալ»: Վիգեն Ստեփանյանը «Հայրենիքի փրկության» շարժման ակտիվ գործիչներից էր, մեծ ցավ էր ապրում այն ամենի համար, ինչ այսօր կատարվում է մեր երկրում: 2020-ի դեկտեմբերի 30-ին երբ զրուցում էինք, ասաց. «Ատելությունը խժռում է մեզ, մենք իրար այսքան ատելու իրավունք չունենք»:
Եվ, անշուշտ, չէր սխալվում, քանզի քաղաքական հայացքների պատճառով հոգեհանգստի չգնացող փոքրոգի իշխանավորները ոչ այլ ինչ են, քան ատելության մթնոլորտի ուղղակի ու անուղղակի սերմնացաններ: Այս հրապարակումից հետո, գուցե, իշխանվորները կգրեն, թե պատրաստվում են Ստեփանյանի՝ վերջին հրաժեշտի արարողությանը կամ հուղարկավորությանը մասնակցել , բայց դա ընդամենը փնթի արդարացման կնմանվի: Վիգեն Ստեփանյանի հարազատները, ընտանիքն ու մտերիմները, վստահ եմ, որևէ իշխանավորի չեն էլ սպասել կամ սպասում, ուղղակի այս տգեղ հանգամանքը երիցս ապացուցում է՝ իշխանության փոքրոգիությունը սահմաններ չունի:
Սևակ ՎԱՐԴՈՒՄՅԱՆ
Աշխարհի բաժանումը հնարավորինս հավասարազոր և ինքնաբավ աշխարհաքաղաքական ու տնտեսական բլոկներիՄոտ ապագայում աշխարհաքաղաքական դինամիկայի հիմնական խնդիրը լինելու է աշխարհի բաժանումը հնարավորինս հավասարահզոր և ինքնաբավ աշխարհաքաղաքական ու տնտեսական բլոկների, որը կարող է դառնալ ժամանակավոր հավասարակշռության պայմաններից մեկը հակամարտ կողմերի միջև։04.09.2024
2024 © Irates.am
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը Irates.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց Irates.am-ին հղման արգելվում է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետին: Գովազդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: Էլեկտրոնային հասցե՝ info@irates.am |