-
01.03.2024|
17:41
Թատրոնը սկսվում է, երբ կա հանդիսատես։
Ձևակերպումն իմն է, բայց դա չի նշանակում, թե առանց հանդիսատեսի թատրոն չկա։
Մայրը ինն ամիս կրում է երեխային և այդ երեխան մեծանում է օրեցօր և մեզ տեսանելի դառնում միայն ծնվելուց հետո։
Այդպես էլ թատրոնը և արվեստը ընդհանրապես։
-
01.03.2024|
17:11
Վերժինե՛, աղջիկս,
Կուզեմ լինես դու խելացի,
Աշխատանքով, վարքով բարի,
Պատիվ բերես քո ծնողքին,
Եվ քո ազգին, հայրենիքին:
-
01.03.2024|
09:55
Մերօրյա հայ զինվորականությունն ու ժողովուրդը պետք է ոգեշնչվի ոչ հեռավոր անցյալի մեր հերոսներով և պատրաստ լինի հայրենիքի ազատագրմանը։
-
29.02.2024|
11:34
1919 թ մարտի 12-ին, մառախլապատ ու անձրևամաշ օրվա կեսօրին, Գորիս քաղաք հասավ փոքրիկ հեծյալ մի ջոկատ և կանգ առավ գավառային վարչության շենքի առջև։ Նրան ընդառաջ գնաց Զանգեզուրի ազգային խորհրդի գրեթե ողջ կազմը` դիմավորելու Երևանից ժամանած հյուրերին։ Սևաթույր նժույգին բազմած, բարձրահասակ, նիհարավուն սպան ճարպկորեն թամբից ցատկեց գետնին և ողջունելով բոլորին` ներկայացավ` ամեն ձեռքսեղմումից հետո կրկնելով իր կոչումն ու ազգանունը .
-Շտաբս-կապիտան Շահմազյան։
-
-
28.02.2024|
22:11
Աշխարհը, ինչպես գիտեք, արդեն որոշակի կառուցվածք ունի։ Եվ այն հարյուրամյակների ընթացքում է որպես այդպիսին ձևավորվել։
-
26.02.2024|
16:14
Եվ Արարատը մերը եղավ
արյամբ, հոգով ու ներշնչանքով,
Տիրոջ կնիքով կտակվեց մեզ
իր լիակատար արարվածքով․․․
-
26.02.2024|
16:06
Ժամանակավոր կրկես, կարուսել,
ծաղրածուներդ արցունքներ ունեն,
քո բաց հարթակում.
նույն խաղի մեջ են
հեծյալ ու քայլող, մուրացիկ ու տեր...
-
25.02.2024|
21:54
1921 թ. սկիզբ. հատված Տիրայր սրբազանի և Անդրանիկ Օզանյանի զրույցից
-
25.02.2024|
14:42
Բառերս վաղու՜ց անզոր են, անուժ՝
քեզ այս մահաբեր նինջից հանելու,
ինքդ քո կամքով դարձար խաժամուժ՝
մի անլուծելի խրթին հանելուկ...
nk" class="zoomgraphics">.