Կար ժամանակ` զարմանում էինք, թե այդ ինչ հայի տեսակ պետք է լիներ, որ թուրք մսավաճառի ձեռքով կացնահարել տար Երևանի բանտում գտնվող Սարդարապատը հաղթած հրամանատարությանը։
Հաճախ, երբ մեծ դժվարությամբ հաջողվում է դիմակազերծել ինչ-որ մեկին, մենք նրա այդ դիմակի տակ, ցավոք, կրկին տեսնում ենք ոչ թե նրա իրական դեմքը, այլ՝ մյուս դիմակը:
Արդյո՞ք ոչ մեկի մոտ հարց չի առաջանում, թե ինչպե՞ս է պատահում, որ Նիկոլ Փաշինյանի բոլոր «բարի» մտադրությունները բառացիորեն հակառակ տրամագծային հետևանքներ են ունենում Հայաստանի ու հայ ժողովրդի համար:
Ազգային ժողով կոչված աղբավայրում վավերացվեց Հռոմի ստատուտը։ Երկար բացատրությունների փոխարեն ընդամենը գրեմ, որ դա տեսականորեն փակում է Հայաստան եկող Պուտինի ճանապարհը և դրանով ՀՀ ոստիկանությանը լիազորում է ձերբակալել ռուսական պետության ղեկավարին հայոց բազմաչարչար հողում։
2018-ի իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցներն ամենաշատն էին օգտագործում ինքնիշխանություն, սուբյեկտայնություն բառերը։
Արցախի հարցի հետ կապված Փաշինյանը, վարչապետի աթոռին հայտնվելու հաջորդ օրվանից, վարեց կատաստրոֆիկ քաղաքականություն՝ մայիսի 9-ին Ստեփանակերտում հայտարարելով, որ չի բանակցելու, քանզի չի ներկայացնում արցախցիներին։ Դա նվեր էր Ալիևին...