Հետաքրքիր զարգացումներ են տեղի ունենում Թուրքիա-Ռուսաստան հարաբերություններում։ Ակնհայտ է, որ ԱՄՆ-ից ճնշումներ են գնում Թուրքիայի վրա և շատ լուրջ ճնշումներ, որպեսզի կրճատվեն Ռուսաստանի հետ տնտեսական հարաբերությունների ծավալները։
Ադրբեջանը և Չինաստանը շուտով կդառնան ռազմավարական գործընկերներ, Չինաստանը կաջակցի Ադրբեջանի անդամակցությանը շանհայյան համագործակցությանը, իսկ սա դեպի BRICS տանող պլացդարմ է։
Բամբասկոտ մարդիկ ինձ միշտ հիացրել են իրանց ալտրուիզմով։ Մարդ ինչքա՜ն անձնազոհ ու նվիրված պիտի լինի հասարակությանը, որ ուրիշների կյանքով ավելի շատ հետաքրքրվի, քան՝ սեփական կյանքով։
Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության տարիներին պարգևավճարի ինստիտուտը վարկաբեկվեց. այն դարձավ ոչ թե լավ աշխատանքը խրախուսելու միջոց, այլ կոռուպցիոն մի գործիք, որի միջոցով Փաշինյանը կառավարելի է պահում պետական համակարգը, սեփական թիմը:
Հայերը վաճառում են ամեն ինչ. անօթևանների համար կառուցված բնակարաններ, շինհրապարակներից գողացած արմատուրներ, զինվորական գրքույկներ, դիպլոմներ, թեկնածուական ու դոկտորական աշխատանքներ։
Լինում են պատմության շրջադարձային պահեր, երբ տակտիկական լուծումները իրենց հետևանքների հզորությամբ դառնում են ստրատեգիական լուծումների համարժեքներ։
Բայց դա չի բացառում, որ նման հզոր տակտիկական լուծումները ստրատեգիական իմաստով, վերջին հաշվով, սխալ դուրս գան։
Նման հարց է Թուրքիայի BRICS-ին անդամակցելու հարցը, որը Ռուսաստանում ոգևորությամբ ընդունվեց...