Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարար Ջեյհուն Բայրամովը թուրք պաշտոնակցի՝ Հաքան Ֆիդանի հետ Անկարայում տված համատեղ մամուլի ասուլիսում հայտարարել է. «Ներկայում խաղաղության համաձայնագրի կնքման հիմնական խոչընդոտը մեր երկրներին ներկայացվող տարածքային հավակնություններն են, որոնք շարադրված են Հայաստանի Սահմանադրությունում»:                
 

Սերիկյան անհայտ և տխուր պատմություն...

Սերիկյան անհայտ և տխուր պատմություն...
02.07.2023 | 20:20

Սերիկին առնչվող մի սրտառուչ և անհայտ պատմություն է պահպանվել, որի մասին առաջին անգամ եմ պատմում (տեղ է գտել նաև գրքումս):

1919 թ. Սերիկը սովորում է Սարատովի համալսարանի պատմա-լեզվագրական ֆակուլտետում ու միաժամանակ դասավանդում քաղաքի հայկական և ռուսական դպրոցներում:

Սարատովի մշակութային կյանքը բավականին բարձր մակարդակի վրա էր: Այն գրավում ու հետաքրքրում է Սերիկին. կոնսերվատորիա, կինո, թատրոն, կրկես ու համերգներ, ցուցահանդեսներ ու դասախոսություններ: Շատ էին արվեստի և գիտության մարդիկ:

Սերիկը շատ էր սիրում հատկապես կրկես այցելել, այս նախասիրությունը մնացել էր թիֆլիսյան օրերից: Լինելով ուսանողուհի՝ տոմսերը նրան անվճար էին տալիս:

Կրկեսում մի կոմիկ դերասան գրավում է Սերիկի ուշադրությունը: Այդ ծանր, քաղցած օրերին, կոմիկը այնպիսի կենսախինդ ձևով էր կարողանում սրամտել ու մարդկանց ծիծաղեցնել, որ մեծ տպավորություն է թողնում և դառնում է շատ սիրելի:

Սակայն իրական կյանքում Սերիկը կոմիկին դեմքով չէր տեսել և չէր ճանաչում: Մի օր դպրոցից վերադառնալիս հանդիպում է սգո թափորի:

Հանգուցյալը հազիվ էր նշմարվում դագաղի մեջ, այնքան փոքր էր ու նիհար:

Թափորն ուղեկցող կրկեսի աշխատակիցներից իմանում է, որ մահացածը կոմիկն է: Վարակվել էր տիֆով: Հուզվում է Սերիկը... Լուռ միանում է թափորին և, մասնակցելով ողջ արարողակարգին, գնում մինչև գերեզմանատուն և հրաժեշտ տալիս սիրելի արտիստին, որի անունը, ցավոք, չի պահպանվել:

Առաքինի արարք, որը բնորոշում է Սերիկի մարդկային որակն ու տեսակը:

Մերի ՔԵՇԻՇՅԱՆ

Սերիկ Դավթյանի կենսագիր

Դիտվել է՝ 5080

Մեկնաբանություններ