Հաճախ եմ լսում մեր ժողովրդի մասին պիտակումներ՝ «սա ժողովուրդ չի, իրավունք չունի ապրելու», «էս ժողովուրդը արժանապատվություն չունի», «սա ծախու ժողովուրդ է» և նման վիրավորական արտահայտություններ։
Ալեն Դելոնի մասին շատ են գրում` թվարկելով նրա մարդկային օրինակելի հատկանիշները: Գնահատելի է, որ առնական գեղեցկություն կրող այս մարդը նույնքան գեղեցիկ էր իր հոգով...
Ես չէի թերագնահատի հայերի ներգրավվածությունը ներկա ՌԴ-ի գլոբալ գործընթացներում ինչպես Եվրասիայում, այնպես էլ ԵՄ-ում ու Աֆրիկայում, նաև՝ ԱՄՆ-ում, չնայած ադրբեջանցիների լոբբին էականորեն է ամրապնդվել ՌԴ-ում, բայց վերջը ցույց կտա ով՝ ով է:
1140 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Կոնրադ 3-րդ Հոհենշտաուֆենը պաշարել էր Վայնսբերգ ամրոցը.
Հիացած ու միաժամանակ զայրացած պաշտպանվող վայնսբերգցիների արիությամբ՝ Կոնրադ 3-րդը հրամայում է քաղաքը գրավելիս ոչնչացնել արական սեռի բոլոր ներկայացուցիչներին, իսկ կանանց թույլ տալ հեռանալ` տանելով իրենց հետ այն ամենաթանկը, որ կարող են սեփական ուսերին տանել:
Գերմանացի հոգեթերապևտ Նոսրատ Պեզեշկիանը առաջին անգամ է հայտնաբերել (ապա և սովորել է վնասազերծել) բառերը, որոնք ծրագրավորում են սոմատիկ հիվանդություններ, նյութականացնում դրանք։ Այս երևույթը կոչվում է օրգանական խոսք։ Դրանք բառեր և արտահայտություններ են, որոնք ուղղակիորեն ազդում են մարդու օրգան-համակարգերի վրա:
Ամենազարմանալին այն է, որ մարդիկ առավոտից երեկո Պուտին են հայհոյում, ու հիմա էլ զայրացած գոռում, թե բա «վա՜յ, տեսա՞ք, Պուտինը Ալիևի տուն է գնացել։ Տեսա՞ք ձեր դաշնակիցը ինչ քըխ է»...
Լինում են պատմության շրջադարձային պահեր, երբ տակտիկական լուծումները իրենց հետևանքների հզորությամբ դառնում են ստրատեգիական լուծումների համարժեքներ։
Բայց դա չի բացառում, որ նման հզոր տակտիկական լուծումները ստրատեգիական իմաստով, վերջին հաշվով, սխալ դուրս գան։
Նման հարց է Թուրքիայի BRICS-ին անդամակցելու հարցը, որը Ռուսաստանում ոգևորությամբ ընդունվեց...