-
24.12.2023|
21:07
Բուրավետ դեղձի պես հասուն կիրակի,
լույսերով ակաղձուն ամառվա միջօրե,
օր, որ տեղավորվել է ոսկե շրջանակում,
շրջանակ, որ սպասում է մայրացող կտավի...
-
24.12.2023|
17:33
Ժամանակավրեպ մի երգ էր երկնից,
անհասցե մի սեր` մտոք բորբոքված,
և չէին էանում մարդկանցով հատած
ժամանակների անդադար հոսքում։
-
24.12.2023|
10:05
Ուրուատրի երկրից
Դու մեծ ընծա եկար,
Եկար Հայոց երկնից
Ժեռ դարերով երկար:
-
24.12.2023|
09:16
Պատմության արդեն վատ համբավ ձեռք բերած դասագրքի շուրջ քննարկումներն ու քննադատություններն այնպիսի ծավալ են ընդունել, որ միայն առողջ բանականություն ու գիտական անաչառություն չունեցող մեկը կշարունակի պնդել, որ այն պետք է թողնել շրջանառության մեջ։ Այս ձևակերպումն առաջին հայացքից շատ կտրուկ կարող է թվալ և նույնիսկ վիրավորական, սակայն ես այդպես չեմ կարծում։ Ինչու՞:
-
23.12.2023|
16:08
Հայոց մեր օջախներում հիմա ամանորյա եռուզեռ է. տոնածա՛ռ, եփութա՛փ, նախապատրաստվում ենք` կարողացածներիս չափով: Շատերս, անգամ, փորձելու ենք սեփական հասակներիցս ավե՜լ թռչել` վերջին մեր ոսկեղենը լոմբարդ տանելով... որ հարևան-բարեկամներից հետ չմնանք և այլն:
-
23.12.2023|
10:09
Եթե խոստանամ,
որ այս բանաստեղծությունս
վերջինը կլինի
ազատ, ինչպես ճայը,
թեթև, ինչպես քամին....
-
22.12.2023|
19:14
Քեզ եմ փնտրում, մա՛յր իմ,
խամրած մի նկարում․
որբանոց է, որբեր՝
մանկությունից զրկված...
-
22.12.2023|
12:09
Գույներից միայն մեզ մնաց սևը,
Հույսը բարևից անդին չի անցնում:
Մի՞թե, տե՛ր Աստված, անիծված նեռը
Մանկան մահաճիչ գույժով է սնվում։
-
21.12.2023|
19:10
...Այս էլ կանցնի սամումի պես ու հողմի,
Կնորոգի կյանքն ավերումն իր բերած,
Սակայն երբեք չի՛ նորոգվի, չի՛ անցնի,
Մեր իսկ հոգու ավերումը իր տված։
-
21.12.2023|
14:13
Գուցե պատահական չի, որ Անիի ավերակները գտնվում են Թուրքիայում, սակայն՝ Հայաստանի անմիջապես սահմանին, որպեսզի մենք այն տեսնենք և դաս քաղենք: Անիի ավերակները իրենց մեջ խորհուրդ ունեն, որովհետև Անին կործանվել է հենց այն արատների պատճառով, որոնք հիմա ծաղկում են Հայաստանում: