Հավանաբար, Թուրքիայի նախագահ Էրդողանը կարծում է, որ միգրացիոն ճգնաժամը իրեն կօգնի Եվրոպայի վրա իշխանություն ստանալ: Նրա քաղաքականությունը վնասում է առաջին հերթին Թուրքիային:
Թուրքիայից ստացված ազդանշանները բարի չես անվանի՝ Անկարան Եվրամիությանը հասկացնում է, որ այլևս շահագրգռված չէ իր քաղաքացիների համար վիզայի վերացմամբ: Միաժամանակ՝ «խաղաղության աղավնիներ» է ուղարկում Մոսկվա: Նույն օրը Թուրքիայում ԵՄ դեսպանը՝ գերնյարդային վիճակում, հեռանում է պաշտոնից: Հիմա բոլորը հետևում են Թուրքիայի քայլերին՝ նորից կբացի՞ «շլյուզները» և կուժեղացնի՞ ճնշումը Եվրոպայի վրա, որից հետո հունական կղզիներ կներխուժի փախստականների նոր հորձանքը:
Նախագահ Էրդողանի քաղաքականությունը անկայուն է և վտանգավոր բուն Թուրքիայի համար: Նա համարյա բարեկամ չունի այլևս: Իսկ որ ՌԴ նախագահ Պուտինը համարում է, թե անցած տարի խփված ռուսական ինքնաթիռից հետո Էրդողանն արդեն բավականաչափ նյարդայնացել է, խիստ կասկածելի է: Թուրքիան հիմա սկսում է խրամատային պատերազմ: Հավանաբար Էրդողանը կարծում է, որ միգրացիոն ճգնաժամն իրեն Եվրոպայի վրա իշխանություն է նվիրում: Միաժամանակ որևէ այլ երկիր այնքան ներքաշված չէ Սիրիայի պատերազմում, որքան Թուրքիան:
Ռայներ ՀԵՐՄԱՆ, Frankfurter Allgemeine Zeitung
Հ.Գ. Շատ բնական էր, որ Գերմանիայից իր անցյալի հիշեցումը ստանալով՝ Անկարան փորձելու է հարաբերությունները վերականգնել Մոսկվայի հետ: Էրդողանը գուցե չուզենալով, բայց հարկադրված է մեկնումեկի հետ «բարեկամ» լինել: Աշխարհի գրեթե բոլոր թերթերը տպագրել են Անթալիայի դատարկ լողափերի լուսանկարները, որ նրանց համար սոսկ լուսանկարներ են, իսկ Թուրքիայի համար՝ իր բյուջեից պակասող լիրաներ: Մեծ ընտրություն Էրդողանը, իսկապես, չունի: Բայց բախտը կարող է չբերել՝ Ռուսաստանն ինքն է փորձում Եվրամիության հետ հարաբերությունները կարգավորել՝ ազատվելու պատժամիջոցներից, և այս պահին Անկարան Մոսկվային ուղղակի պետք չէ: Պուտինը, իհարկե, նրան չի թողնի շատ հեռանալ կամ ԵՄ-ին «վերադառնալ»՝ կլինեն հարաբերությունների վերականգնման ինչ-որ նշաններ ու կշեշտվի՝ հարվածն այնքան կործանարար էր, որ մեծ ժամանակ է պահանջում վերականգնումի համար:
Անահիտ ԱԴԱՄՅԱՆ