Մեր կարողացածի ու չկարողացածի սահմանները և ներկա պայմաններում մեր տեղը արևի տակ ճշտելու համար ստիպված ենք նորից ու նորից վերադառնալ մեր վերջին 200 տարվա պատմության առանցքային իրադարձություններին, որոնք բացառապես կապված են եղել ռուսների մեր տարածաշրջան մտնելու և այնտեղ դոմինանտ ուժ դառնալու հետ։
Քանի որ շատերն են սկսել խոսել հավանական արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների մասին, հարկ եմ համարում մի փոքր կանխատեսում անել ո՛չ թե արտահերթ ընտրությունների գնալու կամ չգնալու, այլ թե ինչպես Փաշինյանը կապահովի իր համար անհրաժեշտ նվազագույն ձայները։
Նախ՝ մասշտաբը:
Առաջին համաշխարհայնին մասնակցում էր 34 պետություն:
Երկրորդ համաշխարհայնին՝ 62 պետություն:
Ռուսաստանը հիմա կռվում է 54 զարգացած պետության դեմ, մեն-մենակ:
Սիրելի՛ ընկերներ, ինչպես տեղյակ եք, վերջին օրերին ակտիվորեն հետաքրքրվել եմ Արցախի Հանրապետության պետական ինստիտուտների՝ հունվարի 1-ից աշխատանքները շարունակելու խնդրով: Նաև գրել էի, որ հարցի լուծման հետ կապված լավատեսական ակնկալիքներ ունեմ։
Աշխարհում ռեսուրսային, կոմունիկացիոն և տրանսպորտային նոր պրոբլեմների, հակասությունների ու հնարավորությունների պայմաններում օրեցօր այստեղ- այնտեղ շատանում են լարվածությունները, որոնք հզորների մեջ աճող հակասությունների անմիջական հետևանքներն են։
Լինում են պատմության շրջադարձային պահեր, երբ տակտիկական լուծումները իրենց հետևանքների հզորությամբ դառնում են ստրատեգիական լուծումների համարժեքներ։
Բայց դա չի բացառում, որ նման հզոր տակտիկական լուծումները ստրատեգիական իմաստով, վերջին հաշվով, սխալ դուրս գան։
Նման հարց է Թուրքիայի BRICS-ին անդամակցելու հարցը, որը Ռուսաստանում ոգևորությամբ ընդունվեց...