Հայոց ցեղասպանության ժամանակ օսմանյան կառավարությունն իրականացրել է հայ կանանց ու երեխաների մի մասին թրքացնելու և իսլամացնելու քաղաքականություն, որը ևս պետք է դիտարկել Ցեղասպանության համատեքստում և համարել Մեծ եղեռնի կառուցվածքային տարրերից մեկը, քանի որ բռնի իսլամացված հայ կանայք և երեխաները փրկվել են զուտ ֆիզիկապես, իսկ որպես էթնոս` ոչնչացվել:
Akunq.net-ը հրապարակել է երկու օսմանյան փաստաթղթեր և դրանց արևմտահայերեն թարգմանությունները` Անկարայի շրջանում գտնվող մի շինության մեջ հավաքված հայ որբերի մասին: Առաջին փաստաթղթում ներքին գործերի նախարար Թալեաթը անպատեհ է համարում հայ երեխաների` այդ շենքում հավաքական մնալը և հրահանգում, որ նրանց ցրեն իսլամական կազմակերպություններում: Երկրորդ փաստաթուղթը հրահանգի պատասխանն է` Անկարայի փոխնահանգապետ Աթիֆից, որ մանրամասներ է հաղորդում այդ շրջաններում գտնվող հայ կանանց և երեխաների թվի մասին և հայտնում, որ հայ մանուկները կբաժանվեն իսլամական կազմակերպություններում: Փաստաթղթերն օսմանյան արխիվում գտել, արևմտահայերեն թարգմանել ու Akunq.net-ին տրամադրել է ամերիկաբնակ պոլսահայ ուսումնասիրող Գևորգ Հակոբյանը։