Հստակ կարծում եմ, ավելին` համոզված եմ:
Գագիկ Ծառուկյանին ուղղված հարցը պլանավորված էր:
Այսօր Ծառուկյանն անպայմանորեն պետք է պատասխաներ այդ հարցին: Ու ասեր` ընդդիմություն չենք:
Ճշտեք, կտեսնեք, որ հերթական անգամ ճիշտ եմ:
Հենց դրա համար էլ Տեր-Պետրոսյանը չէր եկել:
Հիմա հաջորդ հարցը:
Ինչու հենց այսօր: Էն էլ` «Բատկայի» կենդանի ներկայության պայմաններում:
Պնդել եմ և պնդում եմ: Բացի պաշտոնական մասից, «Բատկայի» այցն ուներ ոչ պաշտոնական մաս:
Նա միակ, ընդ որում, օդիոզ ֆիգուրն էր, որը կարող էր կամուրջներ սարքել Ծառուկյանի և Սերժ Սարգսյանի միջև:
Ի դեպ, իդեա-ֆիքսի հեղինակը ոչ թե Ծառուկյանն ինքը, այլ Քոչարյանն է:
Կամուրջը Քոչարյանին էր պետք, ով արդեն ինչքան ժամանակ զանազան հեղափոխական, իսկ այժմ արդեն սոցիալական շարժումներ է կազմակերպում, որպեսզի կարողանա իր վերադարձի արահետը թաց ու կանաչ պահել:
Ավագանու ընտրություններից հետո այլևս տևական ժամանակ նա ստիպված կլիներ լռել, իսկ այդ լռությունը մահվան ու մոռացման սարդոստայնով կպատվեր:
Առանց այն էլ Քոչարյանը, որպես գործիչ, ժամկետանց է: Նրա մտածողության ձևը հին էր նույնիսկ իր ղեկավարման օրոք, էլ ուր մնաց ժամակակակից աշխարհի ու տարածաշրջանային զարգացումների պարագայում:
Եվ հետո, սկիզբ առնող սոցիալական բունտը, որի համար ընտիր ֆոն կարող է ապահովել գազի թանկացումը, կմեռնի նույն օորորոցում, ինչ մնացյալ` անհնազանդների, Անդրիասի ու մնացածների շարժումները: Իշխանությունները փորձում են լուծումներ գտնել, ուստի պետք էր խաղը փոխել:
Եվ եթե մինչ այս խաղը կառուցվում էր ընդդիմադիր ֆոնի վրա, բողոքի, քանդման հենքով, հիմա պետք էր կանչել «Բատկայի» նման մեկին, մի քիչ նստել Սերժի ականջին, որպեսզի վերջինս լրիվ «չմորթի» ԲՀԿ-ին, այլ step by step, որպեսզի մինչ այդ Քոչարյանը կարողանա վերակառուցվել:
Ուստի հենց այն օրը, երբ չէր եկել Տեր-Պետրոսյանը ու եկել էր Քոչարյանը, Ծառուկյանը, որը բարով-խերով Օսկանյանին ճամփել էր ահաբեկչությունից դեռ ուշքի չեկած Բոստոն, երբ իրենց մինի-քաղխորհրդում Նաիրա Զոհրաբյանին ասել էր` էլ չտեսնեմ, չլսեմ` ագրեսիվ-ագրեսիվ խոսես, վերջինս էլ երեկ «Ազատություն» ռ/կ-ով մի երգեցիկ, մի շորի ծալքերից ու ջեբից հանած մեղմիվ, բայց կեղծ գեղգեղում էր:
Մի խոսքով, Ծառուկյանը Սերժի ականջի տակ նույնքան քնքույշ շշնջաց` ի՜նչ ընդդիմություն, ի՞նչ բան, նախագահ ջան:
Կազդի՞ գեղգեղանքը:
Ի դեպ, որոշվել էր, որ Տիգրան Սարգսյանը չի մասնակցելու եկեղեցու օծման արարողությանը, բայց նա այնտեղ էր: Նման որոշում նա ինքնուրույն չէր կայացնի: Փաստորեն, ասվել էր` մասնակցիր:
Պարզ է, չէ՞` ինչու:
Կարմեն ԴԱՎԹՅԱՆ